Van 5 tot 8 mei werd in het Sloveense Kransjka Gora het European Academy on Youth Work congres gehouden. Een groep gepassioneerde jongerenwerkers uit Nederland sloot hierbij aan en namens JENS/Alcander ging Dennis van Balkom mee.
De EAoYW is een Europees platform dat is opgericht om het jongerenwerk als professie te versterken, te innoveren en over de grenzen heen te verbinden. Het is de unieke plek waar praktijk, beleid en wetenschappelijk onderzoek samenkomen. Tijdens dit congres stonden grote maatschappelijke transities en met name innovatie centraal.
Dennis deelt opgedane kennis en inspiratie:
Deep Dives & Toolboxes: Praktijk ontmoet inhoud
Het programma bood zes verschillende deep dives die de fundamenten van ons vakgebied raakten: van de impact van digitalisering en AI tot mentaal welzijn, trauma-sensitief werken en jongerenparticipatie. Zelf nam ik, samen met Bart Lonterman (R-newt), deel aan de intensieve deep dive ‘Us, Them and nothing in between’, waarin polarisatie, fragiele democratieën en de rol van het jongerenwerk centraal stonden. Hoe blijf je verbinden in tijden van extreme tegenstellingen? Hoe bewaar je de menselijke relatie in de jongerenhomes als systemen verharden?
Daarnaast waren er praktische toolbox-bijeenkomsten om concrete methodieken te ervaren. Ik sloot aan bij de sessie over Future Coaching. Dit is een fascinerende Finse methodiek waarin je nadenken over de toekomst (niet iemands persoonlijke toekomst, maar de algemene toekomst van de wereld) inzet als tool. Door dát grotere gesprek aan te gaan, kom je uiteindelijk op een heel natuurlijke manier met een jongere tot de kern: praten over diens eigen key values (kernwaarden).
De rauwe werkelijkheid buiten de sessies
De meest indrukwekkende gesprekken vonden plaats buiten de officiële bijeenkomsten. Juist in het informele circuit kwamen de verhalen los die me nog lang zullen bijblijven.
In Nederland hebben we de enorme ‘luxe’ dat we politiek neutraal kunnen en mogen opereren. Maar door de verhalen van collega’s uit Georgië, Servië en Hongarije werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Daar is het overleven. De overheid werkt het jongerenwerk actief tegen, geldstromen worden al jarenlang bewust afgeknepen, jongeren worden opgepakt en ministers vergelijken hen letterlijk met een ‘kankergezwel’ van de maatschappij. In die landen kún je niet neutraal toekijken; daar móét je als jongerenwerker activistisch zijn en letterlijk samen met je jongeren op de barricaden staan om te vechten voor mensenrechten. Het deed me beseffen hoe voorzichtig we in Nederland soms zijn met politieke belangen, en hoe belangrijk het is om onvoorwaardelijk naast een jongere te blijven staan, ook als die een ‘andere’ of schurende mening heeft.
What happens in Slovenia, doesn’t stay in Slovenia
Dat was een gevleugelde uitspraak van één van de presentatoren van de EAoYW. We zijn inmiddels weer terug in de Nederlandse praktijk. En ik herhaal graag de woorden van Maarten Buurman (Gro-up) als het gaat om de schamele 2.500 professionele jongerenwerkers (bron NJI) in Nederland. Dat moeten er ook wat mij betreft echt meer worden, want elke extra FTE is een investering die zichzelf dubbel en dwars terugverdient in veerkrachtigere jongeren en hun gemeenschappen en het voorkomen van dure zorg achteraf. Ik ga de opgedane lessen, indrukken, contacten en de energie dan ook zeker delen met mijn collega’s in het veld, vooral als inspiratie om samen scherp te blijven op de kern van ons mooie beroep en de kansen die er liggen.
Ruimte, bergen en toekomstplannen
De bergen van Slovenië hebben echt diepe indruk op me gemaakt. De pure schoonheid, de grootsheid waardoor je je als mens heel klein voelt, en de enorme rust die die omgeving uitstraalt…
Tijdens het wandelen dacht ik: dit gun ik een aantal van ‘onze’ jongeren in Nederland ook zo ontzettend hard: een uitwisselingsproject naar het buitenland. Maar dat moeten we niet vóór hen gaan organiseren. Dat moeten we dóór hen laten doen. Of beter gezegd: samen met hen, staande náást hen. Ik geloof door eigen ervaringen uit mijn eigen jeugd absoluut in de kracht van internationale uitwisselingen. Dat is om meerdere reden zo ontzettend leerzaam voor de jeugd.
Die gedachte heeft geleid tot een wens: ik zou me graag willen laten opleiden om internationale jeugduitwisselingen te gaan organiseren, maar ook een training over hoe uitwisselingen in de zetten om bij te dragen aan het behalen van de strategische doelen van de organisatie en het jongerenwerk in het bijzonder. Tijdens het event hadden delegatieleider Esther Konijn (NJI/Erasmus+) en ik het er al even over. Maar binnenkort ga ik hierover verder in gesprek met haar om te kijken hoe we dit vorm kunnen geven. Daar kijk ik echt naar uit!
Grote dank voor de inspiratie, de fijne gesprekken en vooral de fantastische sfeer aan de topdelegatie die ik liefkozend ‘The Fellowship’ ben gaan noemen: Esther Konijn (NJI/Erasmus+ Jeugd), Hanan Cherif (SOL), Evelien Versteijlen (LEVgroep), Salina Jansen (de arme ‘Benjamin’ tussen al die ‘boomers’. Link Jongerenwerk), Maarten Buurman (Gro-up/Buurtwerk), Mark Kramer (Wijkz), Bart Lonterman (R-newt) en Desta Deekman (Vivell).
En uiteraard een groot woord van dank aan Maud Schellekens-Hünen en Jolanda Sonneveld (Sociaal Werk Nederland). Zij gunden mij deze (buiten)kans!